SPC i vernici danas obeležavaju Đurđevdan, praznik posvećen Svetom velikomučeniku Georgiju, jednom od najpoštovanijih svetitelja u hrišćanskom svetu. Đurđevdan se po starom kalendaru proslavlja 23. aprila, odnosno 6. maja po novom kalendaru, a Svetog Đorđa poštuju i pravoslavni i katolički vernici.
Đurđevdan
Sveti Georgije rođen je u Kapadokiji, u imućnoj hrišćanskoj porodici. Nakon što mu je otac stradao zbog vere, majka se sa njim preselila u Palestinu, gde je odrastao.
Još kao vrlo mlad istakao se u vojnoj službi, pa je već u dvadesetoj godini stekao čin tribuna u vojsci cara Dioklecijana. U vreme velikog progona hrišćana, Đorđe je javno pred carem ispovedio svoju veru, rekavši da je i sam hrišćanin.
Zbog toga je bio zatvoren i podvrgnut teškim mučenjima, ali se, prema predanju, nije odrekao vere. Neprestano se molio Bogu, a hrišćansko predanje beleži da je i tokom stradanja bivao isceljivan i spasavan od smrti.
Kada je, prema žitiju, molitvom vaskrsao jednog mrtvaca, mnogi su prihvatili hrišćansku veru, među njima i carica Aleksandra, supruga cara Dioklecijana. Car je potom naredio da Đorđe i Aleksandra budu pogubljeni. Carica je, prema predanju, preminula na stratištu pre izvršenja kazne, dok je Sveti Georgije posečen 303. godine.
Na ikonama se Sveti Georgije najčešće prikazuje kao vojnik i pobednik, na konju, sa kopljem kojim probada aždaju. Taj prizor simbolično predstavlja pobedu hrišćanske vere nad neznaboštvom i zlom.
Đurđevdan je jedna od najčešćih krsnih slava kod Srba. Uz ovaj praznik vezuju se brojni narodni običaji, među kojima su pletenje venaca od prolećnog bilja, umivanje biljem i običajno kupanje na reci, što se u narodnom verovanju povezuje sa zdravljem, obnovom i dolaskom proleća.
Demokratama srečna slava, sledeće godine u slobodnoj i demokratskoj Srbiji. Srećno
Studenti pobedjuju