„Ne damo Bobiju“: Istražno polje obuhvata izvorišni deo Tribuće

Grupa građana „Ne damo Bobiju“ saopštila je da analiza prostornog odnosa istražnog polja kompanije „Constantin Resources Limited“ i hidrografske mreže planine Bobije, prema njihovim navodima, pokazuje direktnu povezanost između zone planiranih istražnih radova i izvorišta reke Tribuće, najveće pritoke Trešnjice.

Kako navode iz ove građanske inicijative, granice istražnog polja obuhvataju izvorišne zone i gornje tokove Tribuće, dok se nizvodno nalazi Specijalni rezervat prirode „Klisura reke Trešnjice“. Ističu da se deo izvorišta formalno nalazi izvan granica zaštićenog područja, ali upozoravaju da „voda ne poznaje administrativne granice“, zbog čega, smatraju, eventualni uticaji na izvorišta mogu imati posledice i na zaštićeni rezervat.

Istražno polje i sliv Trešnjice

Prema njihovim tvrdnjama, na kraškom terenu planine Bobije, gde se izvori Tribuće nalaze u blizini starog rudnika barita, svaka aktivnost koja bi mogla da utiče na kvalitet ili režim podzemnih i površinskih voda predstavlja potencijalni rizik za čitav sliv Trešnjice. Posebno izražavaju zabrinutost zbog mogućnosti da se eventualne posledice istražnih radova prenesu nizvodno do jednog od najvrednijih zaštićenih prirodnih područja u Srbiji.

Iz grupe građana navode da ovo pitanje, po njihovom mišljenju, nije isključivo ekološko, već i pravno. Podsećaju da je Uredbom o zaštiti Specijalnog rezervata prirode „Klisura reke Trešnjice“ („Službeni glasnik RS“, br. 50/95) zaštićeno područje klisure reke Trešnjice i Tribuće.

Kako ističu, član 5. te uredbe propisuje zabranu aktivnosti koje mogu dovesti do zagađenja voda i ugrožavanja prirodnih vrednosti rezervata, zbog čega smatraju da svaka aktivnost u izvorišnom području Tribuće mora biti sagledana kroz moguće posledice po čitav vodni sistem.

Takođe ukazuju i na član 13. iste uredbe, kojim je, kako navode, propisana obaveza usklađivanja svih planova i aktivnosti sa ciljevima zaštite rezervata. Zbog toga ocenjuju da se istraživanja mineralnih sirovina ne mogu posmatrati odvojeno od obaveze očuvanja prirodnog dobra koje se nalazi neposredno nizvodno.

Grupa građana podseća i da Klisura reke Trešnjice predstavlja međunarodno značajno područje za ptice (IBA) i jedno od poslednjih staništa beloglavog supa u Srbiji. Zbog toga smatraju da se zaštita ovog prostora ne može zasnivati isključivo na administrativno utvrđenim granicama, već na razumevanju prirodnih procesa koji povezuju planinu, izvore i rečne tokove.

„Posledice se ne zaustavljaju na granici istražnog polja. Kod voda granice nisu administrativne“, poručuju iz građanske inicijative „Ne damo Bobiju“.